Ojcze nasz, któryś jest w niebie: święć się imię Twoje, przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
Amen.

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Małuszowie. Erygowana w 1301r.
Kościoły: Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Małuszowie
Kościół św. Józefa w Małuszowie
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kościelcu

.......

Święty Wojciech, biskup i męczennik - główny Patron Polski


Święty o dwu imionach - w świecie chrześcijańskim jest czczony jako Adalbert, a w Polsce znany jako Wojciech. W trzech krajach jest szczególnie czczony. W Czechach urodził się i był drugim biskupem Pragi - stolicy kraju. Węgry nawiedzał kilka razy i miał tam udzielić sakramentu Bierzmowania św. Stefanowi, późniejszemu królowi. W Polsce poniósł śmierć męczeńską i tu spoczęły jego śmiertelne szczątki.

 Św. Wojciech stał się patronem Kościoła w Polsce. Jego kult szybko ogarnął Węgry, Czechy oraz kolejne kraje Europy. Wojciech jest jednym z trzech głównych patronów Polski (obok NMP Królowej Polski i św. Stanisława ze Szczepanowa, biskupa i męczennika). Jest też patronem archidiecezji gnieźnieńskiej, gdańskiej, warmińskiej i diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej oraz miast, m.in. Gniezna, Trzemeszna, Serocka. Ku czci św. Wojciecha zostały zrobione słynne drzwi gnieźnieńskie, na których w 18 obrazach-płaskorzeźbach, wykonanych w brązie, są przedstawione sceny z życia św. Wojciecha.

 Posiadamy trzy żywoty św. Wojciecha, spisane w jego czasach. Pierwszy żywot został spisany w związku z kanonizacją Świętego około roku 999, prawdopodobnie na podstawie relacji świadków: bł. Radzima i Benedykta przez Jana Kanapariusza - mnicha opactwa benedyktyńskiego na Awentynie w Rzymie. Autorem drugiego żywota spisanego w latach 1002-1004  jest św. Brunona z Kwerfurtu. W bibliotece w Tagernsee znaleziono napisany w Polsce, zapewne w wieku XI, opis śmierci męczeńskiej Świętego. O Świętym Wojciechu znajdują się obszerne wzmianki: w Kronice Thietmara oraz w Rocznikach kwedlinburskich i hildesheimskich. W latach 1260-1292 zostały spisane cuda św. Adalberta.


HISTORYCZNe WARMĄTOWICE SIENKIEWICZOWSKIE

Ta mała miejscowość ma bardzo interesującą historię. Dlaczego Warmątowice stały się Sienkiewiczowskie?


Wieś znana jest ze starcia wojsk rosyjsko-pruskich pod dowództwem marszałka Blüchera z armią napoleońską pod dowództwem Marszałka McDonalda. Bitwa odbyła się 26 sierpnia 1813 roku i przeszła do historii pod nazwą "Bitwy nad Kaczawą". W Duninie, na pamiątkę tego wydarzenia wybudowano małą rotundę, w której od 1909 roku prezentowano eksponaty - pamiątki tego wydarzenia.Na terenie naszej gminy znajduje sie kilka obelisków upamiętniających to wydarzenie.
Obecny pałac w Warmątowicach powstał w średniowieczu jako dwór obronny. W XVII wieku przebudował go ówczesny właściciel Wenzel von Zedlitz - starosta księstwa legnicko-brzeskiego. W 1812 roku wieś została kupiona przez Serafina von Olszewskiego, pochodzącego z Podlasia. Rodzina była jednak zniemczona, nie poczuwała się do żadnych związków z Polską. Wnuk Serafina Alfred von Olszewski, który odziedziczył majątek w Warmątowicach, przeszedł jednak zadziwiającą przemianę. Pod wpływem książek Henryka Sienkiewicza - "Krzyżaków" oraz "Trylogii" przypomniał sobie o swoich polskich korzeniach i rozpoczął starania o powrót rodziny do polskich tradycji. Nadał swoim dzieciom słowiańskie imiona Draga i Bogdan Bolesław a w testamencie, który wywołał skandal, zastrzegł, że odziedziczą majątek, jeśli do 30 roku życia zaliczą egzamin z języka polskiego, historii i kultury polskiej. W przeciwnym razie dobra miały przejść na własność Henryka Sienkiewicza.
Po smierci Alfreda w 1909 roku wdowa rozpoczęła starania o unieważnienie testamentu, a gdy nie udało się to, zwróciła się bezpośrednio do Henryka Sienkiewicza. Pisarz zrzekł się majątku, uważając, że nie mozna nikogo zmusić do polskości.Pałac pozostał własnością von Olszewskich do II wojny swiatowej. W 1944 roku stał się jednym z miejsc z tzw. listy dr Güntera Grundmanna, gdzie przechowywano cenne zbiory. Przechowywano tu  zbiory numizmatyczne z Miejskich Zbiorów Sztuki z Wrocławia.

Bardzo interesujący jest dla mnie fakt, że w 1881 roku Henryk Sienkiewicz wydał nowelę "Latarnik", która opisywała w pewnym sensie podobną historię polskiego emigranta Skawińskiego, w którym pod wpływem lektury "Pana Tadeusza" obudziła się silna tęsknota za Polską. 
Okazało się, że życie potrafi być równie interesujące jak literatura.